July 12, 2009

കൊക്കാമന്തി കോനാനിറച്ചി



എ പി അനില്‍കുമാറിന്റെ സബ്മിഷനു മറുപടിയായി വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി എം എ ബേബി സഭയില്‍ പറഞ്ഞത് ഇക്കൊല്ലം -ആറാം പ്രവൃത്തിദിവസത്തെ കണക്കെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ - 3011 കുട്ടികളുടെ കുറവ് അണ്‍-എയിഡഡ് മേഖലയിലെ സ്കൂളുകളില്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്നാണ്. സര്‍ക്കാരിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ നയവുമായി ഒത്തുനോക്കിയാല്‍ ഗുണപരമായ ഒരു മാറ്റമാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാവുന്ന വസ്തുതയാണിത്. സത്യം എന്തായാലും ഔദ്യോഗികമായി തരം താണവരും അയിത്തക്കാരും ആണ് ഈ അണ്‍ എയിഡഡ് സ്കൂളുകാര്‍. ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പ് പട്ടം സെന്റ് മേരീസില്‍ വച്ചു നടന്ന ക്ലസ്റ്റര്‍ യോഗത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ -ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ പറ്റാനല്ല- നാലുക്കൊപ്പം പങ്കെടുക്കാന്‍ വന്നിരുന്ന അണ്‍- എയിഡഡ് അദ്ധ്യാപകരെ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചവിട്ടിപ്പുറത്താക്കി ഒരു അദ്ധ്യാപക സംഘടനയുടെ വിശുദ്ധ കാവല്‍ഭടന്മാര്‍ വാര്‍ത്തയില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചത് മറക്കാറായിട്ടില്ല. അതിനും മുന്നത്തെ വര്‍ഷത്തിലെ ആദ്യയോഗത്തിലും ചില കശപിശയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതു പക്ഷേ വാര്‍ത്തയായില്ല. അദ്ധ്യാപികയുടെ കൈപിടിച്ചു വലിച്ചതുകൊണ്ട് പിന്നെയത് സ്ത്രീപീഡനവും കിടുപിടിയുമൊക്കെയായി അവസാനം അദ്ധ്യാപകസംഘടനതന്നെ മുന്‍‌കൈയെടുത്ത് ഒരു വിധം തേച്ചുമായ്ച്ചു മുഖം വെടിപ്പാക്കി. അദ്ധ്യാപക പരിശീലനമുള്‍പ്പടെയുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ പരിപാടികള്‍ക്ക് എത്തുന്ന ഈ മേഖലയിലുള്ള അദ്ധ്യാപകര്‍ക്ക്, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന വിഹിതം ലഭിക്കില്ല. അണ്‍ എയിഡഡുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാതിരിക്കുക എന്ന സര്‍ക്കാര്‍ നയമനുസരിച്ചാണത്. ഉപദ്രവങ്ങള്‍ പലതും പലപ്പോഴും ഏറ്റു വാങ്ങുന്നത് പാവം അദ്ധ്യാപകരും. പരിശീലനം കഴിഞ്ഞ് ഒരിളിഞ്ഞ ചിരിയും വാങ്ങി അവര്‍ വീട്ടില്‍ പോണം. എന്നിട്ടോ വര്‍ഷാ വര്‍ഷം സംസ്ഥാനപരീക്ഷയായാലും ദേശീയപാഠ്യക്രമമായാലും എല്ലാ വിഷയത്തിനും എ+ വാങ്ങി അണിനിരക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ഫോട്ടോകളാവട്ടേ, ഈ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ നിന്നും. അണ്‍ എയിഡഡ് മേഖലയില്‍ ചെന്നു ചേരുന്ന കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കൂടുകയല്ലാതെ കുറയാത്തത് അതുകൊണ്ടാണ്. കാര്യങ്ങളറിയാന്‍ മുക്കണ്ണു വേണോ. പല അനംഗീകൃതസ്കൂളിലെയും ഡിവിഷനുകള്‍ ഇസഡും കഴിഞ്ഞ് ഒന്നേന്ന് തുടങ്ങുകയാണ്. മികവുറ്റ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു നാള്‍ക്കുനാള്‍ പ്രതിജ്ഞ പുതുക്കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകളിലോ? ഒരു ഡിവിഷനുപോലും ആവശ്യത്തിനു കുട്ടികളില്ല. ആവശ്യത്തിനു അദ്ധ്യാപകരില്ല. (‘ഒന്‍പതു വര്‍ഷമായി സര്‍ക്കാര്‍ മേഖലയില്‍ പുതിയ അധ്യാപക തസ്തികയില്ല’- എം പി സൂര്യദാസിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ട്, മാതൃഭൂമി, ഡിസംബര്‍ 7, 2008)

വെറുതെ ഒരന്വേഷണം ചുറ്റുപാടുമുള്ള സ്കൂളുകളില്‍ നടത്തി നോക്കി. സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകളില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകരുടെ കുട്ടികള്‍ ഭൂരിപക്ഷവും അണ്‍-എയിഡഡ് സ്കൂളുകളിലാണ്. നഗരത്തിലെ ആറു സ്കൂളുകളിലെ ആകെ രണ്ടദ്ധ്യാപകരുടെ കുട്ടികള്‍ മാത്രമാണ് അവരവര്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്കൂളുകളില്‍ തന്നെയുള്ളത്. അതിലൊരാള്‍ കുട്ടിയെ മാറ്റാനാഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരാള്‍ കുടുംബപ്രശ്നം കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ തുടരുകയാണ്. അതായത് സ്വന്തം സ്കൂളുകളില്‍ എന്തു നടക്കുന്നു എന്നറിയാവുന്ന അദ്ധ്യാപകര്‍ ‘പഠിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍’ അവര്‍ക്കു കിട്ടുന്ന ശമ്പളം ഉപയോഗിച്ച് കുടുംബഭാവി ഭദ്രമാക്കുന്നു എന്നല്ലേ ഇതിനര്‍ത്ഥം? സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ നടക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകരക്ഷാകര്‍ത്തൃ യോഗത്തില്‍ അദ്ധ്യാപകര്‍ ഒന്നടങ്കം പറഞ്ഞത് തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടുന്നത് ‘മണ്ണു്’ പിള്ളേരാണെന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ആള്‍പ്രമോഷന്റെ സമയത്തും റിസല്‍റ്റ് കഴിഞ്ഞതവണത്തേതിലും താപ്പോട്ട് പോകുന്നതെന്ന്. ഓട്ടോ റിക്ഷാ ഓടിക്കുകയും കൂലിപ്പണി ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന പാവങ്ങള്‍ കുറ്റബോധത്തോടെ വായും തുറന്നിരുന്ന് തങ്ങളുടെ കുട്ടികള്‍ക്കു നേരെയുള്ള ആ അവജ്ഞയുടെ ഗീര്‍വാണം കേട്ടു. ഒരു പ്രതികരണവുമില്ലാതെ. കുട്ടികള്‍ മോശമാണെന്നു സ്ഥാപിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പണി എളുപ്പമാണ്. ‘ഇവിടത്തെ പിള്ളേര്‍ക്ക് ഇത്രയൊക്കെ മതി’ എന്നത് ചില അദ്ധ്യാപകരുടെ സ്ഥിരം പല്ലവിയാണ്. പണി നന്നാവാത്തതിന് ഉപകരണങ്ങളെ കുറ്റം പറയുക എന്ന അതിപ്രാചീനമായ നമ്പര്‍. ഈ മന്ദബുദ്ധികളെയാണ് സംഘടനകള്‍ റാഞ്ചുന്നത്. പണപ്പിരിവിനും നയം പ്രചരിപ്പിക്കാനും പിന്നെ രാഷ്ട്രീയലാക്കിനും. സ്കൂളില്‍ വല്ലപ്പോഴും വന്നു പോകുന്ന ഒരു അദ്ധ്യാപകന് പി റ്റി എ യുടെ നിര്‍ദ്ദേശത്തോടെ ഹെഡ് താക്കീതു കൊടുത്തപ്പോള്‍ മാന്യദേഹം അറിയിച്ചത് താന്‍, തങ്ങളുടെ സംഘടനയുടെ സംസ്ഥാനഭാരവാഹിയാണെന്നും ഇങ്ങനെയൊക്കെയേ പറ്റൂ എന്നും ചുണയുണ്ടെങ്കില്‍ ആക്ഷനെടുക്കാനുമാണ്. ശമ്പളം ലഭിക്കുന്നത് സംഘടനയുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനല്ല, പിള്ളാരെ പഠിപ്പിക്കാനാണെന്ന സാമാന്യബോധം പോലുമില്ലാത്തവരാണ് സംഘടനയുടെ തലപ്പത്ത് എന്നു വരുന്നതാണ് സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകളുടെ ശാപം. ഒരു പാട് പരിമിതികളില്‍ കിടന്നു കറങ്ങിയപ്പോഴും ഒരുകുടക്കീഴിന്റെ തമ്മില്‍ തല്ലില്‍പ്പെട്ട് സ്കൂള്‍ പ്രവര്‍ത്തനം നിലയ്ക്കും എന്ന ഘട്ടം വന്നപ്പോഴും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതിരുന്ന സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തകര്‍, തീരദേശത്തുള്ള ഒരു സ്കൂളില്‍ സന്ധി സംഭാഷണത്തിനായെത്തിയത് ഒരു അദ്ധ്യാപികയ്ക്ക് ചില സൌജന്യങ്ങള്‍ അനുവദിക്കണമെന്ന് ആക്രോശിക്കാനാണ്. ഭീഷണി തന്നെ. കുട്ടികളെ ക്ലാസിലിരുത്തിയിട്ട് അവര്‍ക്ക് വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകാന്‍ അനുവാദം നല്‍കണം. രാവിലെ മറ്റുള്ളവരെ പോലെയല്ല വൈകിയേ എത്തൂ. അതുകണ്ട് കണ്ണടയ്ക്കണം. സ്കൂളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികളൊന്നും അവര്‍ ചെയ്യില്ല. കാരണം അവര്‍ക്കറിയില്ല.

നഗരത്തിലെ ഒരു സ്കൂളില്‍ നിന്ന് കുട്ടികളെ കൂട്ടത്തോടെ റിയാലിറ്റി ഷോയ്ക്കയച്ചത് വിവാദമായിട്ട് അധിക ദിവസമായിട്ടില്ല. (സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ നിന്നു തന്നെ) സംഭവം എതിര്‍ത്ത അദ്ധ്യാപകനാണ് കൂട്ടത്തോടെയുള്ള വിമര്‍ശനം ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടി വന്നത്. പഠിക്കാന്‍ വന്ന കുട്ടികളെ ആരുടെയും അനുവാദമില്ലാതെ സ്വകാര്യചാനല്‍ അയച്ചുകൊടുത്ത വണ്ടിയില്‍ കയറ്റി കൊണ്ടുപോയ അദ്ധ്യാപകര്‍ പഠനപ്രക്രിയയില്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു അത്രേ! നടപടികളില്‍ നിന്ന് സംഘടന, അദ്ധ്യാപകരെ ഒഴിവാക്കിക്കൊടുത്തു. പത്രവാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയുന്ന സ്കൂളുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും എന്നതാണ് നമ്മുടെ പതിവ്. വേണ്ടത്ര ക്ലാസ് മുറികളില്ലാത്ത, മരസാമഗ്രികളില്ലാത്ത, ഏകജാലകം എന്ന തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ പരിപാടിയുടെ കാലത്തും ടെലഫോണ്‍ സൌകര്യമോ നെറ്റ് കണക്ഷനോ സുഗമമായ വിദ്യുച്ഛക്തിയോ ഇല്ലാത്ത സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകള്‍ ഉണ്ട്, നഗരങ്ങളില്‍ തന്നെ. പരിമിതിയും ഉദാസീനതയും രണ്ടാണ്. ഏകജാലകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 40 പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍മാരോടാണ് സര്‍ക്കാര്‍ വിശദീകരണം ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. 4 പേരെ സസ്പെന്‍ഡ് ചെയ്യാനും തീരുമാനമായി. കാര്യക്ഷമത എന്തു ഗംഭീരം. രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൊക്കെ ഉണര്‍ന്നിരുന്നാണ് ആവശ്യമായ വിവരങ്ങള്‍ അദ്ധ്യാപകര്‍ അപ് ലോഡ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. സൈറ്റ് പലപ്പോഴും ഡൌണ്‍. (ഇത്രയധികം വിവരങ്ങള്‍ ഒരു കുട്ടുവത്തിലിട്ട് കുലുക്കിയെടുക്കുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായ കാര്യം) കഴിഞ്ഞതവണ നോഡല്‍ സെന്ററുകളില്‍ വച്ചായിരുന്നു അപ്‌ലോഡുകള്‍. ഇത്തവണ അതുമാറ്റി ഓരോ സ്കൂളില്‍ നിന്നും ഓരോ HITC (ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി ഐ ടി കോഡിനേറ്റര്‍) മാരെ നിര്‍ബന്ധിച്ച് തെരെഞ്ഞെടുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ തലയിലാണ് എല്ലാം. സ്കൂള്‍ കാര്യം സ്വന്തം കാര്യമായി എടുക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകരുള്ളിടത്ത് കാര്യങ്ങള്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും നടന്നുപോകും. അല്ലാത്തിടത്തോ?

കെടുകാര്യസ്ഥത ആഭരണമായി അണിയുന്ന ഒരു സ്ഥലമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗം. (ഇതും കൂടി നോക്കുക) ഈ വര്‍ഷം തലയെണ്ണിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ 85000 കുട്ടികളുടെ കുറവാണ് സംസ്ഥാനത്തെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളില്‍. കഴിഞ്ഞ മെയ് മാസം സംസ്ഥാന പാഠ്യപദ്ധതിയോട് രക്ഷാകര്‍ത്താക്കള്‍ക്ക് താത്പര്യം കുറയുന്നതിനെപ്പറ്റി മാതൃഭൂമി തുടരന്‍ എഴുതിയിരുന്നു. 96-97 കാലയളവില്‍ കേരളത്തിലെ സര്‍ക്കാര്‍ എയിഡഡ് സ്കൂളുകളില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന കുട്ടികളുടെ എണ്ണം 5534224 ആയിരുന്നു എങ്കില്‍ 2008-09 കാലയളവില്‍ അത് 4546402 ആയി കുറയുകയാണുണ്ടായത്. (ഇതു മാതൃഭൂമി പത്രത്തിന്റെ തരികിടയായി വിവരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഔദ്യോഗിക വിശദീകരണങ്ങളാണ് പിന്നീട് കേട്ടത്. അപ്പോഴും കണക്കുകളെ എന്തു ചെയ്യും? ഇതേ മാതൃഭൂമി തന്നെയാണ് 2006-ല്‍ ‘സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളുകള്‍ മുന്നേറുന്നു’ എന്ന മുഖപ്രസംഗം എഴുതിയതും എന്നോര്‍ക്കുക. സി പി ഐയുടെ അദ്ധ്യാപകസംഘടനാനേതാവ് എന്‍ ശ്രീകുമാര്‍ നമ്മുടെ ജനസംഖ്യാനിരക്കിന്റെ കുറവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് ഇക്കാര്യത്തെ സാധൂകരിച്ചത്. പിന്നെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണപരതയെപ്പറ്റിയുള്ള മധ്യവര്‍ഗത്തിന്റെ തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടും. (ജനയുഗം 2009 മെയ് 31) നഗരത്തിലെ സ്കൂളുകളില്‍ നിന്നാണ് -തിരുവനന്തപുരം, എറണാകുളം, തൃശ്ശൂര്‍, കോഴിക്കോട്- കൂടുതലും കുട്ടികള്‍ കൂട്ടത്തോടെ CBSE, ICSE പോലുള്ള സിലബസ്സുകളിലേയ്ക്ക് കൂടു മാറുന്നത്. 12/7/2009-ലെ ഹിന്ദു ദിനപ്പത്രത്തില്‍ കൊല്ലം നഗരത്തിലെ സ്കൂളുകളില്‍ നിന്ന് കുട്ടികള്‍ കൂട്ടത്തോടെ കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നതിനെപ്പറ്റി ഇഗ്നേഷ്യസ് പെരേര എഴുതിയ റിപ്പോര്‍ട്ടുണ്ട്. സംസ്ഥാനസിലബസ്സിന്റെ നിലവാരത്തകര്‍ച്ചയിലാണ് ഊന്നല്‍. അദ്ധ്യാപകസംഘടനകളുടെ ആശാസ്യമല്ലാത്ത ഇടപെടലും ഒരു കാരണമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. സര്‍വശിക്ഷാ അഭിയാന്റെ പ്രധാന അജണ്ടകളിലൊന്ന് -കുട്ടികളുടെ കൊഴിഞ്ഞുപോക്ക് തടയുക എന്നതാണെന്ന് -എല്ലാ സ്കൂളിലും ആ ഫണ്ടു ഉപയോഗിച്ചു തന്നെ വെണ്ടക്കയില്‍ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട്. അഭിയാനം വ്യാപകമായപ്പോള്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോക്കിന്റെ തോതു കൂടി. വ്യത്യസ്തമായ നിലയില്‍ എന്നേയുള്ളൂ.

2007-ലെ എക്കണോമിക്സ് & സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ് വിഭാഗത്തിന്റെ സര്‍വേ അനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനം മൊത്തം 2646 അംഗീകാരമില്ലാത്ത സ്കൂളുകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. (ഏറ്റവും കുറവ് വയനാട്ടില്‍, ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത്) ഇവയ്ക്കെതിരെ നടപടി എടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചതിന്റെ ഫലമായി രക്ഷാകര്‍ത്താക്കള്‍ക്കുണ്ടായ ആശങ്ക നേരിയ തോതില്‍ പ്രതിഫലിച്ചതാണ് ഈ വര്‍ഷം അണ്‍ എയിഡഡില്‍ വന്ന കുറവായി നാം ആദ്യം കണ്ടത്. അല്ലാതെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപനങ്ങളോടുള്ള ജനപ്രീതി വര്‍ദ്ധിച്ചതല്ല. പക്ഷേ സര്‍ക്കാരിന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥത ഇക്കാര്യത്തില്‍ എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് ആലോചിച്ചാല്‍ ഒരന്തവും കിട്ടിയെന്നു വരില്ല. വേലിയും മതിലുമൊക്കെ കെട്ടിയാലും വൃക്ഷങ്ങള്‍ മണ്ണിനടിയിലൂടെ വേരുകള്‍ കൊണ്ട് കൈകോര്‍ത്തു പിടിക്കും എന്ന മട്ടിലാണ് കാര്യങ്ങള്‍. ഒന്നാമത് അണ്‍ എയിഡഡ് സ്ഥാപനങ്ങളോടുള്ള വിരോധം തികച്ചും ഔപചാരികമാണ്. കോടതി ചോദിച്ചത് അംഗീകാരം കൊടുക്കുക സര്‍ക്കാരിന്റെ ചുമതലയായതുകൊണ്ട് അതു കൊടുക്കാതെ ഇവര്‍ക്ക് അംഗീകാരമില്ലെന്ന് ആര്‍ക്കുന്നത് എന്തു ന്യായം വച്ചാണെന്നാണ്. സര്‍ക്കാര്‍ വേതനം പറ്റുന്ന വക്കീലന്മാര്‍ കമാ എന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല. ഭൂരിപക്ഷം സ്കൂളുകളും ജാതി - മത സംഘടനയ്ക്കുള്ള ഉപഹാരങ്ങളായതുകൊണ്ട് അവയ്ക്കെതിരെ ചിലതൊക്കെ ചെയ്യുന്നു എന്നു വരുത്തുകയല്ലാതെ ചെയ്താല്‍ വോട്ടില്‍ അതു പ്രതിഫലിക്കില്ലേ എന്ന ഉള്‍ഭയം മറ്റാരെക്കാളും രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ക്കുണ്ടാവും. ഒറ്റയ്ക്കും തെറ്റയ്ക്കും അണ്‍ എയിഡഡുകളുടെ അംഗീകാരം റദ്ദാക്കല്‍ പരിപാടി മുന്‍പും നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചന്ദ്രശേഖരന്‍ മന്ത്രിയായിരുന്നപ്പോള്‍ തിരുവനന്തപുരത്തെ പ്രശസ്തമായ പെണ്‍ പള്ളിക്കൂടം ഹോളി ഏഞ്ചത്സിന്റെ അംഗീകാരം ഇല്ലാതാക്കാന്‍ നോക്കിയതാണ് ഒന്ന്. ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. കാര്‍മല്‍ ഗേള്‍സ് സ്കൂളില്‍ 9-ലെ ഒരു കുട്ടിയെ മനഃപൂര്‍വം തോത്പ്പിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ അതിന്റെ അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്തിരുന്നു. കുറേ വിവാദങ്ങളുണ്ടായി. അത്രതന്നെ. ഇന്നിപ്പോള്‍ കാര്‍മലാണ് തിരുവനന്തപുരത്തെ മികച്ച മാതൃകാവിദ്യാലയം. ഐ എ എസ്സുകാരന്റെ മകളെ ശിക്ഷിച്ചു എന്ന പേരില്‍ പത്രവാര്‍ത്തയൊക്കെ വന്ന സെന്റ് തോമസിനും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. പത്തു തോറ്റ കുട്ടിയ്ക്ക് +1 അഡ്മിഷന്‍ നല്‍കി ഒരു വര്‍ഷം പഠിപ്പിച്ച് മാതൃക കാട്ടിയിരുന്നു, നെല്ലിമൂടുള്ള ഒരു സ്കൂള്‍. സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവൊന്നും ബാധകമാവാത്ത സ്കൂളുകളുണ്ട്. തല്ലും പിടിം കഠിനശിക്ഷകളും ചൂഷണങ്ങളുമൊക്കെ ആരെയും പേടിക്കാതെ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങള്‍. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ആരെ പേടിക്കാന്‍? ഈ തെക്കന്‍ വീരഗാഥകളുടെ അവസാന ഏടുകളാണ് പാറശ്ശാല ഇവാന്‍സിന്റെ +1, +2 കോഴ്സുകള്‍ക്കുള്ള അംഗീകാരം ഡയറക്ടര്‍ റദ്ദാക്കുന്നതും ഒരു കുട്ടി തല്ലുകൊള്ളുന്നതും വര്‍ഗബോധമുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടന തള്ളിക്കയറുന്നതും രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആശുപത്രിയിലാവുന്നതും തള്ളിക്കയറ്റത്തെ സംബന്ധിച്ച് അന്വേഷണം വേണമെന്ന് സംഘടനാ നേതാക്കള്‍ തന്നെ ആവശ്യപ്പെടുന്നതും മറ്റും മറ്റുമായി നാം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കൂട്ടത്തില്‍ പറയട്ടെ, ഇവാന്‍സില്‍ ഈ ഏകജാലകത്തിന്റെ കാലത്തും ക്ലാസുകള്‍ കൃത്യമായി ആരംഭിക്കും. +1 ന് ഇഷ്ടം പോലെ ബാച്ചുകള്‍. അധ്യാപകര്‍ ക്ലസ്റ്ററിനു പോകുമ്പോള്‍ പോലും അവധിയില്ല. മോണിറ്ററിംഗ് എന്തു കുന്തമാണെന്ന് അറിയേണ്ടതില്ല. ഒരു കണ്‍ഫ്യൂഷനുമില്ല. എല്ലാ അണ്‍ എയിഡഡ് സ്കൂളുകളിലും ഏറെക്കുറെ സ്ഥിതി ഇതാണ്. ഏകജാലകത്തിന്റെ സ്കൂളുമാറിയുള്ള കസേരകളിയുടെ ടെന്‍ഷനൊന്നും അവിടങ്ങളില്‍ ചേരുന്ന കുട്ടികള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല. കൃത്യമായി ക്ലാസുകള്‍ തുടങ്ങും, തുടരും. സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ പ്രവേശന ദിവസങ്ങളില്‍ അവധി, സേ പരീക്ഷയ്ക്ക് അവധി, അദ്ധ്യാപകര്‍ പേപ്പര്‍ നോക്കന്‍ പോകുമ്പോള്‍ അവധി, ഇമ്പ്രൂവ്മെന്റിന് അവധി. അവധിയൊഴിഞ്ഞൊരു നേരവുമില്ല... സ്വന്തം കുട്ടികളെ എവിടെ അയയ്ക്കും നിങ്ങള്‍?

രക്ഷാകര്‍ത്താക്കള്‍ക്കു വേണ്ട, കുട്ടികള്‍ക്കു വേണ്ട, അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കു വേണ്ട, മാനേജുമെന്റുകള്‍ക്കു പണ്ടേ വേണ്ട, പിന്നെ ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയാണ് നമ്മുടെ (ആത്മാര്‍ത്ഥതയില്ലാത്ത) പരിഷ്കാരങ്ങളെല്ലാം? ഈ ഒഴുക്കുന്ന പണമെല്ലാം? ലാവ്‌ലിന്‍ കേരളീയരെ ഓരോരുത്തരെയും ശരാശരി 100 രൂപാ വച്ച് കടക്കാരാക്കിയെന്ന് സി ആര്‍ നീലകണ്ഠന്‍. ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത, ഒട്ടും ഏശാത്ത വിദ്യാഭ്യാസപരിഷ്കാരമെന്ന മട്ടില്‍ ഒഴുക്കി വിടുന്ന കോടികളോ? അതു നമ്മെ കടക്കാരാക്കുക മാത്രമാണോ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?
Post a Comment